Witam. Mój piesek to 6 letni kundelek. Gdy był szczeniakiem kontakt z obcym nie stanowił dla niego problemu. Wraz z dorastaniem nasz pies zaczął się zmieniać. Zaczął bać się obcych ludzi. Niewiem co mogło spowodować taką zmianę, myślę że to, że jako szczeniak rzadko wychodził poza teren podwórka a poza tym jako mały pies nie miał kontaktu z dużą ilością obcych ludzi. Od jakiś 2 lat spaceruje z nim na smyczy, ale mimo tego spacer po chodniku, gdzie pojawiają się czasem ludzie jest prawie niemożliwy. Zostawiając już ten fakt, głównym problemem jest to że w momencie zbliżenia do kogoś obcego jest agresywny, ujada i zachowuję się tak jakby chciał ugryźć, nigdy tego nie zrobił ale widać że boi się i broni. Wiem że mógłby pomóc tu behawiorysta, ale mamy teraz inną sytuację. Od kilku miesięcy zaczął saneczkować i interesować się okolicą odbytu. Na początku niezbyt często. Po odrobaczeniu nie było widać poprawy, po pewnym czasie zauważyłam w okolicy odbytu trochę krwi.(Pozatym pies czuje się dobrze)Przeczytałam że to może być przetoka i udaliśmy się do weterynarza. I tu jest główny problem bo mój pies jest agresywny wobec niego, i nie da sobie ich wycisnąć albo choćby zbadać tych gruczołów ,,na dotyk,,. (Szczepienia też są problematyczne, ale jakoś dajemy radę w dobrym kagańcu i przy mocnym trzymaniu). Lekarz obejrzał tylko z pewnej odległości odbyt i zapisał antybiotyk i lek przeciwzapalny no i leki osłonowe. Po podawniu niby było lepiej. Jednak po miesiącu saneczkowanie i wylizywanie się wróciło. Dodatkowo podczas wypróżnienia się jeden raz głośno zaskomlał. (Niema kłopotów z zaparciami). Po konsultacji telefonicznej zostały nam przepisane te same leki, lekarz powiedział, że póki co będziemy tak leczyć i że znieczulenie ogólne byłoby bez sensu bo taki zabieg oczyszczania gruczołów zazwyczaj trzeba powtarzać. Zaczęliśmy podawać leki. Pies ma dobrą dietę, nie dostaje byle czego, ma dobrej jakości karmę suchą i mokrą. Osobiście chyba zaczniemy trochę dodawać gotowaną dynie lub inne warzywa które może jeść , by troszkę zwiększyć ilość błonnika-ale to raczej profilaktyka)Niewiem sama co o tym myśleć. Zdaje sobie sprawę że mój pies jest jaki jest i weterynarz też nie może narażać siebie i asystentek na pogryzienie(nawet w kagańcu), ale boje się bo to już toczy się od kilku miesięcy w dodatku powstała ta przetoka.  Wydaję mi się, że w takim zaawansowanym przypadku wyciskanie samemu mógłoby jeszcze pogorszyć sprawę. A więc mam pytanie czy w takiej sytuacji istniało by jakieś inne wyjście?  Słyszałam też o wycinaniu tych gruczołów, ale nasz weterynarz nie zaproponował nam takiego rozwiązania.. Proszę o odpowiedź czy jest jeszcze jakiś sposób jak faktycznie można by było mu pomóc? Domyślałam się że problem wróci po odstawieniu leków. Wiem że gdyby mój pies by był łagodny, prawdopodobnie nie było by tematu, i powinnyśmy współpracować z behawiorystą, ale nie ja o tym decyduję, a takie szkolenie wymaga sporo czasu, a czekanie coraz dłużej w tej sytuacji raczej pogarsza sprawę, a naprawdę nie chce by cierpiał, lub jeszcze się pogorszyło.