Forum weterynaryjne...
 
Powiadomienia
Clear all

Forum weterynaryjne zachowanie kota

Puszyste, miękkie niczym przytulanki, uwielbiane przez właścicieli – koty to zwierzęta hodowane w domach niemal tak często, jak psy. Jednak wygląd kota jest mocno mylący. Pod tym cudnym miękkim futerkiem kryje się najbardziej nielogiczna i niezrozumiała struktura psychiczna, której człowiek przez tysiąclecia nie był w stanie zrozumieć i mimo usilnych starań nadal zachowanie kota pozostaje dla ludzi wielką niewiadomą. Jak więc interpretować zachowanie naszego pupila? Czy możliwe jest zbudowanie opartej na współdziałaniu poprawnej relacji z kotami? Jakie problemy najczęściej sprawiają nam koty? Kiedy właściciel powinien zasięgnąć porad specjalistów? To tylko część ważnych pytań, na które odpowie poniższy tekst.
Jak zmieniło się zachowanie udomowionych kotów?
Historia udomowienia kota nie jest długa w porównaniu z czasem, w którym towarzyszem człowieka stał się udomowiony wilk, czyli pies. Psy oswojono około 100 tysięcy lat temu. Towarzyszyły one zbieraczom i myśliwym w ich codziennych próbach zdobywania pożywienia. Gdy ludzie zaczęli prowadzić osiadły tryb życia jako rolnicy, psy strzegły stad bydła na pastwiskach oraz zapewniały bezpieczeństwo ludziom i zwierzętom w zagrodzie. I wówczas obok człowieka pojawił się kot. Udomowienie kota ma swój początek około 9,5-10 tysięcy lat temu. Koty chętnie przebywały w pobliżu ludzkich domostw, ponieważ tam miały pod dostatkiem gryzoni, które mnożyły się w magazynach z żywnością. Koty polowały na szczury i myszy, ale nie wchodziły w zażyłe interakcje z ludźmi. Przychodzenie do ludzkich siedzib wynikało nie z potrzeby kontaktu, a było efektem bilansu zysków, jaki koty zawsze przeprowadzają zanim podejmą działanie. Być w pobliżu człowieka zwyczajnie kotom się opłacało! Współczesne koty domowe niewiele różnią się od swoich przodków. Jedyną mocno widoczną różnicą jest poszycie, czyli sierść kota. Koty dzikie mają futra gęste, które chronią wrażliwą skórę przed działaniem wody i temperatury, a umaszczenie futra ma wzór i kolorystykę sprzyjającą maskowaniu. Koty udomowione bywają bez sierści, z włosem krótkim, półdługim albo długim, a ich umaszczenie w większości przypadków w naturze nie stanowiłoby skutecznej ochrony. Naukowcy potwierdzają w swoich badaniach, że przeciętny poczciwy, sympatyczny mruczek z kanapy ma genotyp i fenotyp w 95 % zgodny z dzikim tygrysem – niezwykle sprawną, inteligentną i bardzo skuteczną maszyną do zabijania. Koty domowe mają więc instynkty kotów dziko żyjących, podobne upodobania, zachowania i charaktery. Nigdy nie przestały być niezależnymi łowcami. Nigdy też w pełni nie podporządkowały się człowiekowi. Mówi się, że psy mają właścicieli, a koty mają służbę. Zapewne niejeden właściciel kota, który próbował go ujarzmić, wytresować i podporządkować sobie boleśnie przekonał się, jak bardzo silne jest kocie przywiązanie do niezależności. Niektórzy znawcy tematu uważają, że w rzeczywistości koty mieszkające z ludźmi to zwierzęta oswojone, ale nie domowe. Proces udomowiania kotów nie zakończył się. Hodowcy starają się stworzyć rasę, która bardziej przywiąże się do człowieka. Jednak nawet głęboka ingerencja w geny nie jest w stanie wyeliminować instynktu, który determinuje kocie usposobienie i leży u podstaw ich zachowań.
Charakter i cechy kotów rasowych
Na świecie hodowanych jest około 70 ras kotów domowych. Pierwsze rasy krzyżowano i rejestrowano pod koniec XIX wieku. Koty wszystkich ras różnią się tylko wyglądem. Fakt, że od tysiącleci koty wykorzystywane były jedynie jako łowcy gryzoni oraz zwierzęta do towarzystwa sprawił, że w kocich genotypach nie zachodziła radykalna przebudowa warunkowana adaptacją do zmieniających się warunków, tak jak to miało miejsce w przypadku psów wykonujących na przestrzeni dziejów odmienne prace czy zadania. Kot domowy dowolnej rasy jest mieszaniną wiecznego łowcy i pieszczocha oczekującego na dowody miłości ze strony właściciela. A przy tym jedno i drugie zawsze odbywa się na warunkach, które ustala kot.
Jak rozpoznać, że kot należy to danej rasy?
W obrębie każdej rasy są ustalone wzorce, które dokładnie określają wymiary, budowę, sposób układania uszu, rodzaj i długość sierści, umaszczenie, kolor oczu, ilość i układ zębów. Niekiedy ważna jest ilość i sposób rozmieszczenia plamek na sierści. Nieprzystawanie do wzorca dyskwalifikuje osobnika jako zwierzę reprodukcyjne i wystawowe. Jeśli chcemy mieć pewność, że kupujemy kota rasowego dokonujmy transakcji wyłącznie w hodowlach rejestrowanych i certyfikowanych przez związki hodowców kotów. Zakup kota w takiej hodowli jest wprawdzie znaczącym wydatkiem, ale zyskujemy pewność, że nasz zwierzak pozbawiony jest wad genetycznych i obciążeń zdrowotnych.
Zdrowie kotów – czy koty rasowe częściej chorują?
Powszechnie obowiązuje przekonanie, że koty rozmnażające się poza hodowlami, czyli dzikie dachowce są zdrowsze, niż ich rodowodowi krewni. Po części takie mniemanie ma swoje pokrycie w obserwacjach kociej populacji, ale całkowitego potwierdzenia dać nie można. Faktem jest, że koty rozmnażane w sposób niekontrolowany są spadkobiercami najlepszych genów przekazywanych przez silnych reproduktorów. Skąd to wiemy? W naturze kotki zapładnia kocur, który wygra walkę o terytorium i przebywające na nim samice. Słabeusze nie mają szans. Koty mieszając się między sobą przenoszą na kolejne pokolenia bardzo rozbudowaną populację genów. Pula genów w hodowlach jest znacznie uboższa, a czasem wręcz nieuczciwi hodowcy dopuszczają do parowań kazirodczych, przez co doprowadzają do modyfikacji genetycznych niekorzystnie wpływających na zdrowie kotów. W przypadku niektórych ras można podać rejestr chorób, które dla danej rasy są charakterystyczne. Dla przykładu: • Maine Coon – miłe w usposobieniu, ale masywnie zbudowane koty o wadze dochodzącej do 12 kg według wzorca rasy, ale często Maine Coon rozrastają się do monstrualnych wielkości i osiągają wagę około 20 kg; taki ciężar ciała jest dużym obciążeniem dla kośćca – Maine Coon zapadają na dysplazję stawów biodrowych i paraliż kończyn miedniczych; rasę dość często trapią także problemy wynikające z ograniczenia elastyczności serca, niedokrwienia oraz niewydolności płuc; • Kot perski – układ żuchwy i szczęki persa znacznie utrudnia mu oddychanie, przez co organizm zwierzęcia jest mocno niedotleniony; częste są choroby układu sercowo-naczyniowego oraz infekcje górnych dróg oddechowych; niemal wszystkie persy mają problem z nadmiernym łzawieniem oczu; • Ragdoll – przemiłe koty, których popularność w Polsce szybko rośnie, cierpią na kardiomiopatię przerostową, która zaburza prawidłową pracę serca; Ragdolle miewają zmętniałe rogówki i częste zapalenia stawów; nader często odnotowuje się też w przypadku tej rasy zaburzenia metaboliczne wywołane nietolerancją niektórych składników odżywczych; • Sfinxy – piękne bezwłose koty pochodzące z Kanady cechuje mocna muskulatura; najczęstszą chorobą dotykającą sfinxy jest miastenia – choroba prowadząca do ograniczania siły napięcia mięśni; osobniki dotknięte miastenią mają trudności w poruszaniu się; koty tej rasy cierpią również na degradację siatkówki; problemem dla hodowców Sfinxów jest zapewnienie kotom karmy i suplementacji, która uzupełni naturalny u tej rasy zaniżony poziom potasu we krwi. Dla każdej rasy możliwe jest wskazanie rejestru chorób, na które może cierpieć kot. Niewłaściwe jest jednak przekonanie, że o chorobach decydują zmutowane geny. Przecież koty dachowce również chorują, ale nikt nie prowadzi rejestru ich chorób i nie inicjuje się żadnych badań, które w tym względzie oceniłyby stan populacji kotów wolno żyjących. Kupując kota rasowego wiemy, co może się wydarzyć i szukamy sposobów, aby temu zapobiec. Jeśli zabierzemy dachowca z ulicy nigdy nie możemy być pewni, czy po jakimś czasie nie objawią się poważne genetyczne i zdrowotne obciążenia.
Zachowanie kota - komunikacja kota z otoczeniem
Interakcje kota z człowiekiem oparte są głównie na obserwacji i interpretacji zachowania kota. Koty porozumiewają się z człowiekiem głównie za pomocą mowy ciała. W obrębie gatunku naturalnymi sposobami komunikowania się osobników są wydawanie dźwięków oraz emitowanie zapachów. Większości dźwięków, które koty emitują ludzki słuch nie jest w stanie odebrać. Również nasze receptory węchowe nie rozpoznają pozostawionych przez kota śladów zapachowych. Gruczoły zapachowe kotów znajdują się na łapach i na pysku. Ocierając się o powierzchnie koty zostawiają swój zapach, przez co oznaczają teren i przedmioty jako własne. W ten sposób kot domowy wciąż jawi się jako zwierzę terytorialne, które na swoim terytorium nie będzie tolerować obcych. Człowieka naznaczonego zapachem włącza do swojej rodziny i łaskawie pozwala mu na przebywanie na określonym terytorium. Kiedy to robi? Każde, tak bardzo miłe dla nas, łaszenie się do nóg czy ocieranie pyszczkiem to w rzeczywistości znaczenie zapachem, czyli element walki o utrzymanie panowania nad terytorium.
Język ciała kota
Obserwacja układu ciała pozwala ocenić zachowanie kota i zrozumieć potrzeby zwierzęcia. Jest to także sposób, w który możemy ochronić siebie przed atakiem, podrapaniem czy pogryzieniem. Kot wykorzystuje niemal każdy element swojego ciała do przekazywania informacji o swoim samopoczuciu. Często są to sygnały ostrzegawcze, albo objawy chorób. Co może nam powiedzieć język ciała kota? Na co zwrócić uwagę przy obserwacji kota? Porozumiewanie się z kotem jest niemal niemożliwe, ale możemy spróbować interpretować zachowania zwierzęcia, a szczególnie mowę jego ciała.
1. Ogon Układ ogona informuje nas o samopoczuciu kota. Ogon podniesiony do góry i zawinięty na końcu to przejaw zadowolenia. Ogon podniesiony, wyprostowany, merdający rytmicznie w obie strony to oznaka wściekłości. Wyprostowany ogon, który drży od czasu do czasu, to znak dawany przez kota podekscytowanego albo zmartwionego. Ogon wyprostowany i napuszony jest znakiem zaniepokojenia, lęku przed kimś lub czymś obcym. Opuszczony, podwinięty ogon charakteryzuje kota przestraszonego, lękliwego, depresyjnego. Ogon podniesiony z jednoczesnym pochyleniem głowy ku ziemi to skrajna wściekłość i agresja. Ogon utrzymywany pod kątem 45 stopni – kot czuje się zagrożony i zdezorientowany; nie wie czy otaczają go przyjaciele, czy wrogowie. Jeśli kot często nerwowo macha ogonem i uderza nim o podłogę, to może być to oznaką cierpienia fizycznego – bólu. W takim przypadku warto udać się na konsultację do weterynarza.
2. Oczy Wielkie oczy z rozszerzonymi źrenicami to oznaka agresji, strachu i znacznego pobudzenia, ale także chęci zabawy. Tak koty reagują na nowe miejsca lub pojawienie się obcych osób. Jeśli kot patrzy nam prosto w oczy, to manifestuje w ten sposób swoje przywiązanie i zaufanie do nas. Sami nigdy nie próbujmy mierzyć się z kocim wzrokiem – koty odbiorą to jako chęć dominacji i zareagują agresją. Powolne mruganie połączone z mruczeniem to przejaw zadowolenia i bardzo dobrego samopoczucia.
3. Ułożenie ciała podczas leżenia • Pozycja na sfinksa – kot jest spokojny i szczęśliwy, ale w każdej chwili może szybko poderwać się do ataku czy ucieczki; • Pozycja na bochenek chleba lub ziemniaka – podobna do sfinksa, ale koty pochylają łeb ku podłożu i czasem wystawiają łokieć; to oznaka relaksu, zadowolenia, szczęścia; • Pozycja strażnika – kot przylega brzuchem do podłoża, łapy przednie wyciągnięte – zwierzę czujnie obserwuje i może zaatakować w każdej chwili; • Pozycja w zwinięty kłębek – kot zwija się, układa głowę na tylnych łapach, całość oplata ogonem; tak śpią koty niezbyt pewne swojego bezpieczeństwa oraz te, które zmarzły; • Pozycja na boku z wyprostowanymi łapkami – kot jest zrelaksowany, w pełni ufa swoim właścicielom, czuje się komfortowo; • Pozycja na grzbiecie – kot odkrywający brzuch daje do zrozumienia, że całkowicie akceptuje człowieka i darzy go bezgranicznym zaufaniem.
4. Inne gesty i zachowania kota w poszukiwaniu interakcji z człowiekiem • Ocieranie – kot oznacza człowieka swoim zapachem traktując go w ten sposób jako własność; • Trącanie noskiem – dowód na zaufanie i przywiązanie; kot komfortowo czuje się w naszym towarzystwie; • Lekkie uderzanie głową – tak kot okazuje przywiązanie i przyjaźń; • Wystawianie języka – kot jest zmartwiony albo przestraszony; • Przeskakiwanie z nogi na nogę – zaproszenie do zabawy, manifestacja zadowolenia; • Lizanie oraz gryzienie włosów – kot chce nas umyć, bo uważa nas za członka swojej rodziny; najwyższy stopień zaufania i akceptacji; • Podgryzanie po rękach – kot pragnie spokoju; • Położenie uszu przy głowie – kot jest zainteresowany czymś, albo zaniepokojony; może też namawiać w ten sposób do zabawy. Oprócz tego koty porozumiewają się z nami werbalnie. Miauczenie i mruczenie, warczenia, parskanie, psykanie mogą mieć różne nasilenie i intonację. Mruczenie jest oznaką zadowolenia. Miauczenie trzeba oceniać w zależności od okoliczności – czasem to oznaka szczęścia, ale bywa też sygnałem ostrzegawczym przed atakiem.
Z czego najczęściej wynikają problemy behawioralne u kotów
Problemy z zachowaniem kota powstają zazwyczaj, gdy: • Kot choruje; • Właściciel źle odczytuje zachowania kota; • W otoczeniu kota zaszły jakieś zmiany. Najtrudniejsze chwile przeżywają koty, które zostały umieszczone w nowym środowisku lub gdy zniknął ich dotychczasowy właściciel. Rozłąka z człowiekiem jest dla kotów tak silnym stresem, że odmawiają jedzenia, nie bawią się, stają się apatyczne oraz często znaczą teren i przebywających na nim ludzi swoim moczem. Stresem dla kota może być pojawienie się nowego członka rodziny – dziecka lub dorosłego partnera. Podobnie ciężkie chwile przeżywają koty, gdy do domu właściciel przyniesie nowego kota lub psa. Przywiązanie do terytorium może być tak silne, że koty nie zaakceptują nowych członków stada.
Najczęstsze zaburzenia zachowania
Właściciele kotów powinni być czujni, gdy w sposobie bycia kotów zaobserwują nowe zachowania czy nawyki. Niepokojące są szczególnie: • Drapanie ludzi i przedmiotów; • Wyjątkowo częsta i głośna wokalizacja; • Oddawanie moczu oraz kału poza kuwetą; znaczenie moczem przedmiotów i ubrań należących do właściciela; • Wzmożona aktywność nocna; • Próby wydostania się z domu (w przypadku kotów niewychodzących); • Zachowania agresywne, w tym zadrapania i ugryzienia.
Kiedy warto zasięgnąć porady kociego behawiorysty?
Jeśli nietypowe zachowania naszego kota nie ustają, jeśli coraz mniej rozumiemy naszego zwierzaka oraz oceniamy, że kot jest zestresowany i nieszczęśliwy poprośmy o pomoc behawiorystę. Behawioryści, czyli zoopsychologowie to specjaliści w zakresie naturalnych zachowań zwierząt. Koci psycholog zna doskonale katalog naturalnych odruchów, instynktów i zachowań kotów, więc bez trudu potrafi rozpoznać niestandardowe zachowania kota. Najpierw behawiorysta bada warunki, w jakich kot funkcjonuje, a następnie określa, które z nich mogą negatywnie wpływać na kocie zachowanie. Znalezienie przyczyn pozwala na ustalenie czy zmiany zachowania mają podłoże fizjologiczne i są wynikiem choroby, czy też są to przyczyny pozamedyczne. W pierwszym przypadku właściciel kierowany jest do lekarza weterynarii. Jeśli problemy mają podłoże behawioralne zadaniem psychologa jest opracowanie planu terapii behawioralnej, która ma na celu rozwiązanie problemu. Psycholog udziela właścicielowi dokładnych wskazówek, co do sposobu postępowania na kolejnych etapach terapii. Koszty terapii zależą od częstości wizyt i złożoności problemu. Wyższe stawki płaci się za wizyty w miejscu zamieszkania kota (koszty dojazdu behawiorysty). Dzięki rozwojowi technologii informacyjnych dalsze konsultacje można odbywać online, co znacznie obniża koszty terapii.

Twoje imię

Twój email

Tytuł Tematu *

Maksymalny dopuszczalny rozmiar pliku 10MB

 
Tytuł Tematu
Wizyty
Posty
Użytkownicy
Avatar photo
Natalia, 6 miesięcy temu
7
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
1239
7
Lek. wet. Magda ZdanowskaAvatar photo
Avatar photo
10
4
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Ola, 10 miesięcy temu
3
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Dorota, 11 miesięcy temu
6
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Kaja, 2 lata temu
6
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Jerzy, 2 lata temu
6
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Agnieszka, 2 lata temu
7
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Zosia, 2 lata temu
6
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Natalia, 2 lata temu
25
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Marta, 2 lata temu
48
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Marta, 2 lata temu
120
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Anna, 3 lata temu
290
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
238
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Ewelina, 3 lata temu
303
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Agnieszka, 3 lata temu
324
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Natalia, 3 lata temu
244
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Paulina, 3 lata temu
343
3
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Ola kociara, 3 lata temu
376
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Joanna, 3 lata temu
373
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
Anna, 3 lata temu
437
2
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
449
3
Lekarz weterynarii Katarzyna Hołownia
Avatar photo
465
2
Avatar photo
Ola, 4 lata temu
609
4
Lekarz weterynarii Katarzyna HołowniaAvatar photoLek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Małgorzata, 4 lata temu
571
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Katarzyna, 4 lata temu
549
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
ania1231, 4 lata temu
678
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
maia, 4 lata temu
579
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Emanuela, 4 lata temu
710
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
691
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Agnieszka, 4 lata temu
1124
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Kamila, 4 lata temu
913
7
Avatar photoLek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
720
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Sandra, 4 lata temu
844
4
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
patrycja, 4 lata temu
736
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
nat, 4 lata temu
659
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Izabela, 4 lata temu
616
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
ada, 4 lata temu
528
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
1135
4
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
Agata Sokolowska, 5 lat temu
819
2
Lek. wet. Magda Zdanowska
Avatar photo
721
1
Brak odpowiedzi

Co Piszczy w Sierści Twojego zwierzaka?

Zalecenia lekarzy weterynarii na Twoim mailu

+ ebook "Czy leki ludzkie są bezpieczne dla psa i kota?"

Co Piszczy w Sierści Twojego zwierzaka?

Porady lekarzy weterynarii na Twoim mailu

+ ebook "Czy leki ludzkie są bezpieczne dla psa i kota?"

Zgoda marketingowa: wyrażam zgodę, aby Co w Sierści Piszczy skontaktował się ze mną drogą mailową, korzystając z informacji podanych w tym formularzu dla celów informacyjnych, aktualizacji i marketingu. Jeśli chcesz wycofać Twoją zgodę kliknij link rezygnacji u dołu każdego wysyłanego przez nas maila. Szanujemy Twoją prywatność i dane osobowe. Tutaj znajdziesz naszą politykę prywatności i regulamin newslettera. Przesyłając ten formularz zgadzasz się, że możemy przetwarzać Twoje dane osobowe zgodnie z tymi warunkami.