Dyskopatia u psa: jak ją leczyć i ile kosztuje operacja dyskopatii u psa?

Dyskopatia u psa
Dyskopatia u psa

Psy i koty, czyli najczęściej posiadane przez nas zwierzęta towarzyszące, aby były długo zdrowe i w jak najlepszej kondycji wymagają codziennej, systematycznej dawki wysiłku fizycznego przejawiającego się najczęściej w formie różnego rodzaju spacerów, biegów czy zabawy.

To właśnie chęć do poruszania się jest jedną z podstawowych oznak zdrowia i witalności pupila i wszelkie odstępstwa od normy bardzo szybko zostają zauważone przez właściciela, bo zdrowy pies to pies aktywny.

Jeśli zwierzę jest leniwe, niechętnie się ruszające, niewykazujące radości na spacerze, czy wręcz unikające wyjść z domu z reguły powinno to zastanowić opiekuna, czy aby wszystko jest w porządku z jego zdrowiem.

Ruch będący podstawową oznaką zdrowia zapobiega także otyłości oraz jest niezbędny w naturze do zdobywania pokarmu.

Pamiętaj bowiem, że Twój pies, czy kot to mięsożercy, a zatem są drapieżnikami.

Nie dziwi więc nikogo normalny niepokój posiadacza psa, który nagle, z niezrozumiałego powodu, nie może się podnieść ze swego legowiska a tym bardziej się poruszać czy przemieszczać z miejsca na miejsce.

Wtedy właśnie najczęściej możemy usłyszeć o tym, że „psa sparaliżowało” czy wystąpił u niego „niedowład”.

Spanikowani właściciele czym prędzej udają się po fachową pomoc do gabinetu weterynaryjnego, tym bardziej że najczęściej „samo nie przechodzi” i poprawy nie widać.

Czy więc jest ten tajemniczy paraliż, co go powoduje i jak pomóc Twojemu psu?

Postaram się wyjaśnić Ci to w poniższym artykule. Dowiesz się też jakie są metody leczenia, jak wygląda rehabilitacja i ile kosztuje operacja dyskopatii u psa.

Jak zbudowany jest kręgosłup psa?

Żeby zrozumieć czym jest paraliż warto wiedzieć czego jest konsekwencją i z czego wynika, musimy więc poznać nieco budowę kręgosłupa psa.

To między innymi od jego prawidłowego funkcjonowania zależy sprawne działanie układu ruchu psa i jego prawidłowe przemieszczanie się.

Kręgosłup psa, podobnie jak innych ssaków, ma budowę odcinkową i składa się z kręgów tworzących poszczególne partie zgrupowane w odcinki i nazywane:

  • odcinkiem szyjnym,
  • odcinkiem piersiowym,
  • odcinkiem lędźwiowym,
  • odcinkiem krzyżowym,
  • odcinkiem ogonowym.

W każdym z odcinków jest określona liczba kręgów charakterystyczna dla gatunku:

  • odcinek szyjny zawiera 7 kręgów w tym kręg szczytowy i obrotowy,
  • odcinek piersiowy zawiera 13 kręgów,
  • odcinek lędźwiowy zawiera 7 kręgów,
  • odcinek krzyżowy zawiera 3 kręgi,
  • odcinek ogonowy zawiera 20-23 kręgów.

W każdym kręgu, bez względu na odcinek, z którego pochodzi, wyróżniamy trzon z jego głową oraz doogonowo skierowany dół kręgu, a ponadto łuk z wyrostkami kolczystymi, poprzecznymi, stawowo doczaszkowymi i stawowo doogonowymi.

Poniżej schemat układu kostnego psa z zaznaczonymi odcinkami kręgosłupa: A – kręgi szyjne (7 kręgów), B – kręgi piersiowe (13 kręgów), C – kręgi lędźwiowe (7 kręgów), D – kręgi krzyżowe (3 kręgi), E – kręgi ogonowe (20 -23 kręgów).

Szkielet psa
Szkielet psa | Źródło: Wikipedia

Poszczególne kręgi budujące kręgosłup nie są ze sobą ściśle, trwale zrośnięte.

Zapewnia to ruchomość kręgów, musisz bowiem pamiętać, że kręgosłup nie jest długą, sztywną i stabilnym zbiorem kości, ale są one połączone ze sobą w sposób ruchomy, co zapewnia sprawny ruch zwierzętom.

Między kręgami są więc tarczki zwane dyskami, krążkami międzykręgowymi z ich częścią –  warstwą zewnętrzna zwaną pierścieniem włóknistym i wewnętrzną zwaną jądrem miażdżystym.

Pierścień włóknisty otaczający jądro miażdżyste, zbudowany jest z włókien kolagenowych i ekastynowych.

Jądro miażdżyste (nucleus pulposus) czyli gęste, galaretowate wypełnienie krążka międzykręgowego, pozwala mu działać na zasadzie hydraulicznej i odkształcać się wraz z ruchem kręgosłupa.

Krążek międzykręgowy pełni więc funkcje amortyzatora kręgosłupa, zapewniając jego prawidłową ruchomość oraz stan w którym dwa sąsiednie kręgi nie obcierają o siebie.

Schemat budowy krążka międzykręgowego:

Schemat budowy krążka międzykręgowego
Schemat budowy krążka międzykręgowego | Źródło: Wikipedia

Pamiętajmy również, że kręgosłup jest rurą kostną, w której biegnie rdzeń kręgowy.

Skoro już wiemy jak wygląda kręgosłup psa pora poznać czym jest dyskopatia

Co to jest dyskopatia u psa?

Dyskopatia to choroba kręgosłupa, dająca objawy neurologiczne, będąca konsekwencją wypadnięcia, przesunięcia lub degeneracji tarczek międzykręgowych w wyniku zwyrodnienia krążków oraz powodująca ucisk na rdzeń kręgowy i na jego korzenie.

Konsekwencją dyskopatii może być paraliż, czyli niemożność do poruszania kończynami piersiowymi lub miednicznymi i inne objawy z tego wynikające.

Na poniższym wideo możesz zobaczyć psa z objawami dyskopatii

Dachshund walking after IVDD treatment

Zmiany powstające na skutek ucisku na rdzeń kręgowy zależą w dużym stopniu od tempa narastania tego ucisku.

I tak bardzo szybko rozwijający się ucisk będzie skutkował ciężkimi zmianami, a narastający wolno, przez dłuższy czas, będzie na początku kompensowany przez organizm i objawy też będą pojawiały się powoli.

Które psy są najbardziej narażone na dyskopatię?

Nie jest w pełni znana przyczyna choroby, nie mniej jednak podejrzewa się naturalny proces starzenia się dysków i ich uszkadzanie.

Tak naprawdę choroba może dotyczyć każdego psa, bez względu na płeć czy wiek, choć znacznie częściej występuje u psów ras małych.

Jakie rasy są najbardziej narażone na dyskopatię?
Jakie rasy psów są najbardziej narażone na dyskopatię?

I tak u pewnych ras psów występuje ona częściej i należą do nich:

Nie oznacza to oczywiście, że psy duże, molosowate nie chorują na dyskopatię, bo jak tu zapomnieć choćby o dobermanie, bokserze czy owczarku niemieckim, u których dość często możemy spotkać porażenie kończyn spowodowane wypadnięciem jądra miażdżystego.

Niebagatelną rolę predysponującą do wystąpienia choroby odgrywają wszelkie czynniki powodujące nadmierne obciążenia kręgosłupa z nadmierną masą ciała i otyłością u psa na czele.

Przekarmione, otyłe zwierzę, w dodatku mniej ruchliwe, naraża się niestety zdecydowanie częściej na tę przypadłość z powodu bardziej obciążonego kręgosłupa.

Pamiętajmy bowiem, że zwierzę otyłe jest bardziej narażone na szereg różnych, często poważnych problemów zdrowotnych.

Skoro choroba wynika z naturalnego procesu starzenia się dysków, to oczywistym jest jej występowanie w grupie zwierząt starszych lub w sile wieku, choć reguły tutaj nie ma.

Dyskopatia zdarza się też u psów relatywnie młodych.

Sam pamiętam 4 letniego kundelka z ogromnymi zmianami w kręgosłupie i objawami dyskopatii, który wielokrotnie był pacjentem lecznicy z powodu kłopotów z chodzeniem.

Przebieg dyskopatii

Choć dyskopatia, czyli zwyrodnienie krążków międzykręgowych i ich ucisk na rdzeń kręgowy może wystąpić w każdym odcinku kręgosłupa, to najczęściej występuje w odcinku piersiowo – lędźwiowym (84 – 86 % przypadków, według różnych danych literaturowych) oraz w odcinku szyjnym (około 14 – 16 % przypadków).

Najczęściej dotyczy przestrzeni międzykręgowej T11-L2, C2-C3, C3-C4 oraz C7-T1 (literki oznaczają odcinek kręgosłupa, a cyferki numer kręgu licząc od głowy).

Najczęstszym podziałem wypadnięcia jądra miażdżystego jest ten zaproponowany przez Hansena i obejmujący II typy:

  1. Typ I wysunięcia jądra miażdżystego według Hansena, charakteryzuje się zchrzęstnieniem dysku, który często ulega dodatkowo procesowi zwapnienia, w wyniku czego pierścień włóknisty ulega przerwaniu i następuje ucisk na rdzeń kręgowy. Ten typ dyskopatii może występować u młodych psów do 7 roku życia.
  2. Typ II wysunięcia jądra miażdżystego według Hansena, obejmuje sytuację, gdy jądro miażdżyste ulega zwłóknieniu i staje się żelopodobne. Proces ten jest długotrwały i nie dochodzi do pęknięcia pierścienia włóknistego, a do jego uwypuklenia się w kierunku rdzenia kręgowego. Następuje ucisk na rdzeń kręgowy i wszelkie objawy neurologiczne z tym związane. Patologia dotyczy generalnie psów starych, a więc 8-10 letnich.

Generalnie jądro miażdżyste, które przemieszcza się w kierunku do rdzenia kręgowego powoduje jego ucisk zaburzając tym samym przekazywanie impulsów między mózgiem, a nerwami obwodowymi.

Ucisk skutkuje zaś bólem o różnym stopniu nasilenia i cała gama zaburzeń neurologicznych zależnych od miejsca tego ucisku.

Objawy chorobowe będą więc uzależnione od miejsc, gdzie doszło do uszkodzenia jądra miażdżystego.

Dyskopatia u psa objawy

Dyskopatia u psa objawy
Dyskopatia u psa objawy

Gdy wypadnięcie będzie miało miejsce w odcinku piersiowo – lędźwiowym, zauważymy u psa:

  • niechęć do brania na ręce,
  • brak apetytu,
  • osowiałość,
  • jako objawy niespecyficzne – podkulony ogon,
  • ewidentną bolesność podczas dotykania tej okolicy i skomlenie,
  • niechęć do zabawy, ruchu, chodzenia po schodach,
  • ból przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych.

Czasem może wystąpić niedowład kończyn miednicznych czy paraliż i zupełne ich porażenie.

Wtedy zwierzę może nie odczuwać bólu w tych kończynach (brak czucia), może nie móc nimi ruszać, czy może mieć problemy z załatwieniem się.

Gdy zaś zmiany dotyczą odcinka szyjnego zaobserwujemy:

  • sztywność karku,
  • nisko opuszczoną głowę,
  • skurcz mięśni szyi i karku,
  • kulawiznę kończyn piersiowych,
  • objawy niespecyficzne w postaci braku apetytu, osowiałości, senności czy niechęci w braniu na ręce.

Nie w każdym przypadku mamy pełne objawy kliniczne od razu.

Czasem zaobserwujemy lekkie utykanie, czy potykanie się, trudności z chodzeniem czy utrzymaniem równowagi, a dopiero później sztywność kończyn i ich całkowity paraliż

Dyskopatia u psiaka może dawać silne objawy bólowe, stąd niezwykle istotna jest możliwie szybka interwencja lekarska, najlepiej przy pierwszych objawach.

Jeśli zauważysz podobne objawy u Twojego psa, nie czekaj aż samo przejdzie, gdyż tylko wczesna interwencja daje największe prawdopodobieństwo pełnego powrotu do zdrowia.

Porażenia dotyczące rdzenia kręgowego są praktycznie zawsze obustronne z uwagi na fakt, że uszkodzenia dotyczą obu stron rdzenia, choć objawy mogą być asymetryczne i bardziej wyrażone w jednej kończynie, a mniej w drugiej.

W zależności od miejsca uszkodzenia rdzenia kręgowego nasz podopieczny może wykazywać porażenie dotyczące czterech kończyn lub tylko kończyn miednicznych.

Jeśli uszkodzenie pojawia się w górnej części rdzenia kręgowego (licząc od głowy i mózgu), a więc w odcinku C1-Th1 (odcinek szyjny do pierwszego kręgu piersiowego) zaburzenie będzie dotyczyło wszystkich czterech kończyn, gdy zaś wystąpi w innych odcinkach (poniżej Th1) z reguły ujawni się w kończynach miednicznych.

W zależności od stopnia uszkodzenia będziemy mieli:

  • paraplegię, czyli obustronne porażenie kończyn miednicznych,
  • tetraplegię czyli całkowite porażenie wszystkich kończyn,
  • w lżejszych przypadkach paraparezę – niedowład kończyn miednicznych,
  • tetraparezę – niedowład wszystkich kończyn.

Widzimy więc, że objawy choroby również są różnie nasilone.

W niektórych przypadkach narastają powoli i rozwijają się wiele dni, podczas gdy w innych pojawiają się nagle z godziny na godzinę – co wynika ze stopnia ucisku na rdzeń kręgowy.

Diagnostyka dyskopatii u psów

Jak w przypadku każdej choroby, także przy dyskopatii niezwykle istotny jest wywiad lekarski, czyli dokładne wysłuchanie tego wszystkiego, co właściciel zwierzęcia chce przekazać.

Nawet potencjalnie mało istotne sugestie i spostrzeżenia mogą bowiem okazać się niezmiernie cenne diagnostycznie.

Obowiązkowo należy również przeprowadzić badanie neurologiczne, które określi nam dokładną lokalizację zmian na terenie rdzenia kręgowego.

Dopiero w następnej kolejności przystępujemy do badań obrazowych, czyli do wykonania zdjęcia rtg kręgosłupa, najlepiej z kontrastem podanym nad oponę miękką, czyli do mielografii.

Zdjęcie RTG kręgosłupa psa
Zdjęcie RTG kręgosłupa psa

Mielografia jest badaniem chyba najbardziej dostępnym w diagnostyce chorób rdzenia kręgowego, a przy tym mniej kosztownym w porównaniu z tomografią czy rezonansem i ciągle stanowi „badanie pierwszego rzutu” w diagnostyce dyskopatii u psów.

Wykonywane jest w pełnym znieczuleniu ogólnym, stąd pacjent musi być uprzednio przegłodzony i nie wykazywać przeciwwskazań do anastezji.

Poprzez punkcję podpotyliczną (podejrzenie patologii w odcinku szyjnym) lub punkcję lędźwiową (uszkodzenia w dalszych odcinkach kręgosłupa) podaje się jodowy środek kontrastowy, a następnie w różnych odcinkach czasu wykonuje zdjęcie Rtg w celu obejrzenia przechodzenia tego środka.

Schematy przedstawiające cztery możliwe warianty obrazów mielograficznych:

  • A – obraz normalny,
  • B – ucisk zewnątrzoponowy,
  • C – ucisk śródoponowy/zewnątrzrdzeniowy,
  • D – zmiana śródrdzeniowa
Badanie mielograficzne
Badanie mielograficzne | Źródło: Roberts R.E., Selcer B.A.: Myelography and Epidurography, “Vet. Clin. North. Am. Small. Animal Pract”, 1993

Innymi metodami diagnostycznymi o dużej dokładności i pewności są rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa.

Warto z nich korzystać szczególnie wszędzie tam, gdzie są dostępne, gdyż w sposób pewny potwierdzają diagnozę i stanowią bardzo pomocne narzędzie w procesie leczenia.

Dyskopatia u psa leczenie

Generalnie do dyskopatii możemy podejść w dwojaki sposób. Można leczyć ją nieoperacyjnie – zachowawczo lub stosować metody operacyjne.

Leczenie zachowawcze dyskopatii psów

Dyskopatia psa leczenie - ograniczenie ruchu
Dyskopatia psa leczenie – ograniczenie ruchu

Podstawą postępowania zachowawczego jest bezwzględne ograniczenie ruchu na okres do miesiąca.

Metoda ta wydaje się łatwiejsza do zastosowania w przypadku małych piesków i trudna do wykonania w przypadku psów bardzo aktywnych, przyzwyczajonych do dużej porcji ruchu codziennego, czy długich spacerów.

Co może wydać się niehumanitarne – musimy zamknąć pacjenta w małej, ciasnej klatce tylko bowiem w ten sposób możemy zmusić go do braku ruchu.

Dodatkowo stosujemy niesterydowe leki przeciwzapalne (przeciwbólowe), ale tylko te zarejestrowane dla psów.

Przestrzegam przed samodzielnym ordynowaniem leków ludzkich, dostępnych bez recepty z uwagi na inny metabolizm i potencjalne groźne dla życia skutki uboczne w formie krwotocznego zapalenia przewodu pokarmowego.

Pamiętajmy bowiem, że leki te stosujemy wielokrotnie, co gwarantować musi bezpieczeństwo podawania i minimalizować potencjalne działania niepożądane.

Zniesienie bólu może powodować chęć zwierzęcia do poruszania się, stąd bezwzględnie należy ograniczyć ruch, aby nie pogorszyć stanu chorego psa.

Można skorzystać także z innych niezbyt konwencjonalnych metod leczenia, jak na przykład z akupunktury, która umiejętnie przeprowadzona wykazuje silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz pobudza tkanki do regeneracji.

Możemy także zastosować leki sterydowe, pamiętając jednak o potencjalnych skutkach ubocznych oraz o tym, żeby nie łączyć ich z niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi.

Jako leczenie wspomagające zaś wielu lekarzy podaje witaminy E i C będące przeciwutleniaczami i spowalniające procesy degeneracyjne w obrębie rdzenia kręgowego.

Zwierzę siedzące w klatce wymaga oczywiście specjalnej opieki. Nie powinno się brać go na ręce, aby tym działaniem nie powodować dalszych uszkodzeń rdzenia.

Niezwykle ważna jest też rehabilitacja, bowiem siedzenie bez ruchu przez okres 4 tygodni może powodować zaniki mięśni.

Operacja dyskopatii u psa

Leczenie operacyjne dyskopatii u psa powinno zarezerwowane być jedynie dla ciężkich przypadków i stosowane w sytuacji w pełni świadomych właścicieli.

Nie każdy bowiem posiadacz psa będzie w stanie poświęcić się i zapewnić odpowiednią opiekę pooperacyjna dla swego pupila.

Nie bez znaczenia pozostaje również sam koszt zabiegu oraz późniejszej rekonwalescencji.

Ile kosztuje operacja dyskopatii u psa? Zazwyczaj jest to około kilku tysięcy złotych.

Musimy również pamiętać, że nie każdy pies kwalifikuje się do zabiegu.

Otyłość, współistniejące choroby kardiologiczne, problemy geriatryczne, niejednokrotnie mogą uniemożliwić przeprowadzenie zabiegu lub przynosić znaczne ryzyko anastetyczne.

Psy nerwowe, nadpobudliwe, czy agresywne są pacjentami gorzej rokującymi z uwagi na swój temperament.

W przypadku dyskopatii najczęściej wykonujemy zabieg laminektomi lub hemilaminektomi.

Decydującym czynnikiem prognostycznym jest tutaj czas:

im szybciej przeprowadzony zabieg po wypadnięciu tym rokowanie lepsze.

Zabiegi te polegają na usunięciu wpadniętego jądra miażdżystego po uprzednim usunięciu wyrostków kolczystych, wyrostków stawowych kręgów i dokonaniu dekompresji rdzenia kręgowego.

Sam zabieg operacyjny do prostych nie należy i powinien wykonywany być przez doświadczonego chirurga, dysponującego dobrze wyposażoną salą operacyjną z całym zapleczem.

Podczas zabiegu często dochodzi do zatrzymania akcji oddechowej i gwałtownego spadku ciśnienia krwi oraz mogą mieć miejsce intensywne krwawienia z uszkodzonych zatok żylnych, stąd konieczność zapewnienia odpowiedniego sprzętu monitorującego parametry życiowe pacjenta.

Niezbędna jest również wiedza jak się zachować w przypadku powikłań, aby później nie wpaść w panikę, gdy coś „nieprzewidywanego” się wydarzy.

Pamiętaj, że uszkodzony przez jądro miażdżyste rdzeń kręgowy regeneruje się bardzo wolno (1-6 miesięcy) i stąd opiekun psa musi wykazać się dużą cierpliwością i wyrozumiałością.

Rekonwalescencja po zabiegach operacyjnych

Rekonwalescencja po zabiegu operacyjnym jest procesem długotrwałym, kosztownym i wymagającym sporo samozaparcia właściciela.

Bezpośrednio po zabiegu przez okres nawet do 3 tygodni operowany pacjent powinien przebywać w zupełnym zamknięciu, co pozwoli drastycznie ograniczyć ruch.

Z uwagi na dużą bolesność otrzymuje on silne leki przeciwbólowe (szczególnie przez pierwsze doby po zabiegu).

Wymaga również rozmaitych zabiegów rehabilitacyjnych, początkowo fizykoterapii polegającej na masowaniu nieruchomych kończyn, a w późniejszym czasie masaży czy wykonywania ćwiczeń na bieżni w wodzie.

Jak wygląda rehabilitacja psa na bieżni wodnej możesz zobaczyć na poniższym wideo

Dachshund IVDD Therapy: Walking the Underwater Treadmill

Niejednokrotnie pacjenci wymagają manualnego opróżniania pęcherza moczowego, które bezwzględnie musi być wykonywane czy to w warunkach szpitalnych czy w domu.

Udany zabieg operacyjny nie oznacza pełnego sukcesu, gdyż okres rekonwalescencji wymaga sporego zaangażowania i poświęcenia właścicieli.

Muszą oni wynosić zwierzę na zewnątrz, zapewniać opróżnienie pęcherza, uczestniczyć w procesie wydalenia kału czy aktywnie przeprowadzać masaże nieruchomych kończyn.

Niejednokrotnie przekracza to możliwości właścicieli i jest powodem eutanazji psa

Czy można zapobiec dyskopatii?

Jak zapobiegać dyskopatii u psów?
Jak zapobiegać dyskopatii u psów?

Choć może zabrzmi to banalnie, zdrowy kręgosłup jest niezbędny do prawidłowej, normalnej dla gatunku aktywności ruchowej zwierzęcia.

Psy jak doskonale wiemy są przecież drapieżnikami, które w naturze, żeby przeżyć muszą polować i być praktycznie w ciągłym ruchu.

Współczesny tryb życia naszych pupili, mała aktywność fizyczna, nieodpowiednie, zbyt kaloryczne pożywienie, niebędące zgodne z naturą, może prowadzić do szeregu patologii, w tym dotyczących kręgosłupa.

W przypadku dyskopatii wiele zależy od Ciebie.

Owszem nie spowodujesz zupełnego zatrzymania zmian degeneracyjnych, dotyczących krążków międzykręgowych, ale możesz poprzez dbanie o kondycję psa minimalizować ryzyko choroby.

W sytuacji zaś pierwszych niepokojących objawów chorobowych niezwykle istotny jest czas, stąd nie czekajmy, aż samo przejdzie, ale szybko udajmy się po fachową pomoc do gabinetu weterynaryjnego.

Nie każdy przypadek dyskopatii wymaga też od razu skomplikowanego i drogiego leczenia operacyjnego, dlatego nie obawiajmy się choroby, ale dowiedzmy się, jak w danej sytuacji się zachować.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że niniejszy artykuł wyjaśnił i dostarczył niezbędnej na ten temat wiedzy.

Jeśli masz pytania związane z leczeniem, lub rehabilitacją dyskopatii, dodaj teraz komentarz pod artykułem, odpiszę najszybciej jak to tylko możliwe.

 

Wykorzystane źródła >>

Lekarz weterynarii Piotr Smentek

Lekarz weterynarii Piotr Krzysztof Smentek

Absolwent Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW. Specjalista chorób psów i kotów. Specjalista administracji i epizootiologii weterynaryjnej. Pracuję od kilkunastu lat w Całodobowej Lecznicy Weterynaryjnej gdzie zajmuję się szeroko pojętą medycyną zwierząt towarzyszących głównie psów, kotów i gryzoni oraz z weterynaryjnej firmie farmaceutycznej w Dziale Rozwoju gdzie odpowiadam za bezpieczeństwo terapii.

Komentarze
Subskrybuj
Powiadom o
guest
65 komentarzy
Zobacz wszystkie komentarze

Co Piszczy w Sierści Twojego zwierzaka?

Zalecenia lekarzy weterynarii na Twoim mailu

+ ebook "Czy leki ludzkie są bezpieczne dla psa i kota?"

Co Piszczy w Sierści Twojego zwierzaka?

Porady lekarzy weterynarii na Twoim mailu

+ ebook "Czy leki ludzkie są bezpieczne dla psa i kota?"

Zgoda marketingowa: wyrażam zgodę, aby Co w Sierści Piszczy skontaktował się ze mną drogą mailową, korzystając z informacji podanych w tym formularzu dla celów informacyjnych, aktualizacji i marketingu. Jeśli chcesz wycofać Twoją zgodę kliknij link rezygnacji u dołu każdego wysyłanego przez nas maila. Szanujemy Twoją prywatność i dane osobowe. Tutaj znajdziesz naszą politykę prywatności i regulamin newslettera. Przesyłając ten formularz zgadzasz się, że możemy przetwarzać Twoje dane osobowe zgodnie z tymi warunkami. 

WYPEŁNIJ POLA, ABY POBRAĆ MATERIAŁY W PDF 👇

Zgoda marketingowa: wyrażam zgodę, aby Co w Sierści Piszczy skontaktował się ze mną drogą mailową, korzystając z informacji podanych w tym formularzu dla celów informacyjnych, aktualizacji i marketingu. Jeśli chcesz wycofać Twoją zgodę kliknij link rezygnacji u dołu każdego wysyłanego przez nas maila. Szanujemy Twoją prywatność i dane osobowe. Tutaj znajdziesz naszą politykę prywatności i regulamin newslettera. Przesyłając ten formularz zgadzasz się, że możemy przetwarzać Twoje dane osobowe zgodnie z tymi warunkami.